{"id":404,"date":"2016-08-28T18:03:26","date_gmt":"2016-08-28T16:03:26","guid":{"rendered":"http:\/\/kairos.chat.edu.pl\/?p=404"},"modified":"2026-10-24T08:31:39","modified_gmt":"2026-10-24T06:31:39","slug":"ewangelicka-teologia-chrztu-tle-swiatowych-religii-sebastian-madejski","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/mateuszjelinek.pl\/kairos\/2016-2\/ewangelicka-teologia-chrztu-tle-swiatowych-religii-sebastian-madejski\/","title":{"rendered":"Ewangelicka teologia chrztu na tle \u015bwiatowych religii | Sebastian Madejski"},"content":{"rendered":"

Wst\u0119p<\/strong><\/p>\n

Friedrich Heiler, wybitny niemiecki religioznawca, zauwa\u017cy\u0142, \u017ce ju\u017c Germanie zanurzali nowonarodzone dzieci w lodowatej wodzie i nazywali ten rytua\u0142 – daupjan<\/em> (dos\u0142. zanurza\u0107). Chc\u0105c szerzej zbada\u0107 rytua\u0142y obmy\u0107, mo\u017cna si\u0119gn\u0105\u0107 te\u017c do chrztu mandejczyk\u00f3w \u2013 grupy religijnej prawdopodobnie starszej od chrze\u015bcija\u0144stwa, bo wywodz\u0105cej swoje korzenie od Jana Chrzciciela i proroka Zaratusztry. Do dzi\u015b mandejczycy praktykuj\u0105 obmycia w Jordanie. Zmar\u0142y w 2000 roku badacz wczesnego chrze\u015bcija\u0144stwa David Flusser podkre\u015bla\u0142 natomiast, \u017ce chrzest chrze\u015bcija\u0144ski nie ma korzeni poga\u0144skich, lecz w\u0142a\u015bnie \u017cydowskie. Mo\u017cemy przyjrze\u0107 si\u0119 rytua\u0142om pokrewnym i oceni\u0107, jak daleko r\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 one od siebie i czy chrzest chrze\u015bcija\u0144ski jest na ich tle wyj\u0105tkowy. Na wst\u0119pie pragn\u0119 zaznaczy\u0107, \u017ce pisz\u0119 z perspektywy teologa ewangelickiego, nie za\u015b religioznawcy.<\/p>\n

Rytua\u0142y w judaizmie<\/strong><\/p>\n

Zwiedzaj\u0105c Qumran i okolice, natrafimy na pozosta\u0142o\u015bci po sadzawkach s\u0142u\u017c\u0105cych esse\u0144czykom do rytualnych obmy\u0107. Ze \u017ar\u00f3de\u0142 pisanych wiemy o \u201echrzcie prozelit\u00f3w\u201d, kt\u00f3ry przygotowywa\u0142 do obrzezania pogan chc\u0105cych zosta\u0107 wyznawcami judaizmu. Sam rytua\u0142 obrzezania mo\u017cna uzna\u0107 za jeden z rytua\u0142\u00f3w przej\u015bcia, kt\u00f3re wyst\u0119puj\u0105 pod r\u00f3\u017cnymi postaciami praktycznie we wszystkich religiach.<\/p>\n

W judaizmie obrzezanie jest symbolem przymierza Boga z Abrahamem (Rdz 17,9-14). Dokonuje si\u0119 go na dziecku lub konwertycie w czasie rytua\u0142u brit mila<\/em>. Robi to za pomoc\u0105 ostrego no\u017ca lub no\u017cyczek mohel<\/em>, cz\u0142owiek specjalnie do tego przygotowany. Ch\u0142opcu nadaje si\u0119 imi\u0119 i od tej pory jest on cz\u0119\u015bci\u0105 wsp\u00f3lnoty \u017cydowskiej. Obrzezanie i szabat sta\u0142y si\u0119 od czas\u00f3w niewoli babilo\u0144skiej widocznymi znakami przynale\u017cno\u015bci do ludu wybranego. Dawa\u0142y poczucie jedno\u015bci i wsp\u00f3\u0142uczestnictwa w \u017cyciu okre\u015blonej grupy religijnej. Niekt\u00f3rzy religioznawcy nadaj\u0105 aktowi obrzezania pod\u0142o\u017ce czysto praktyczne. W spo\u0142ecze\u0144stwie nomad\u00f3w chodzi\u0142o o utrzymanie higieny. Z zabezpieczeniem dziecka przed chorobami i \u015bmierci\u0105 \u0142\u0105czy\u0142a si\u0119 dba\u0142o\u015b\u0107 o czysto\u015b\u0107 duchow\u0105, czyli os\u0142abienie pop\u0119du p\u0142ciowego, kt\u00f3ry by\u0142 okre\u015blany jako \u201enieczysty\u201d. Innym momentem inicjacji religijnej sta\u0142a si\u0119 od XIV wieku bar micwa<\/em>, kt\u00f3ra odbywa si\u0119 pierwszego dnia po uko\u0144czeniu przez \u017cydowskiego ch\u0142opca trzynastego roku \u017cycia. Podczas tej uroczysto\u015bci ch\u0142opiec staje si\u0119 m\u0119\u017cczyzn\u0105, kt\u00f3ry posiada pe\u0142ni\u0119 praw i obowi\u0105zk\u00f3w przewidzianych w prawie. Od tego momentu ch\u0142opcy s\u0105 odpowiedzialni za swoje czyny i mog\u0105 bra\u0107 udzia\u0142 w uroczysto\u015bciach religijnych maj\u0105cych miejsce w synagodze.<\/p>\n

Z punktu widzenia teologii chrze\u015bcija\u0144skiej obrzezanie dzi\u0119ki sakramentowi chrztu uznaje si\u0119 za nieaktualne (Kol 2,11; K. Barth KD IV\/4, s. 131). Aposto\u0142 Pawe\u0142 dostrzega\u0142 w obrzezaniu paralel\u0119 z chrztem w imi\u0119 Jezusa Chrystusa. Obrzezanie dotyczy ludu izraelskiego i jego przymierza z Bogiem. Poprzez chrzest B\u00f3g ustanowi\u0142 nowy lud Bo\u017cy, w kt\u00f3rym znale\u017ali si\u0119 \u017bydzi i poganie (Ga 3,25-29). Obrzezanie to widoczny znak na ciele, kt\u00f3ry podkre\u015bla przynale\u017cno\u015b\u0107 do ludu wybranego i do przymierza. W chrzcie nie chodzi o jak\u0105\u015b ziemsk\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107, widoczn\u0105 na ciele, lecz przede wszystkim o wieczn\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107 w relacji z Bogiem. Natomiast rytua\u0142y obmy\u0107 w judaizmie spe\u0142nia\u0142y psychologiczn\u0105 potrzeb\u0119 oczyszczenia z brudu duchowego i tego na ciele. W przeciwie\u0144stwie do chrztu obmycia w judaizmie by\u0142y powtarzane. Chrzest natomiast w teologii chrze\u015bcija\u0144skiej jest jednorazowy (Ef 4,5: \u201eJeden Pan, jedna wiara i jeden chrzest\u201d).<\/p>\n

Obmycia w islamie<\/strong><\/p>\n

Ka\u017cde dziecko, kt\u00f3re rodzi si\u0119 w rodzinie muzu\u0142ma\u0144skiej, jest muzu\u0142maninem. Je\u015bli kto\u015b chce zosta\u0107 muzu\u0142maninem w wieku \u015bwiadomym, musi szczerze i publicznie wyzna\u0107 szahad\u0119<\/em>, czyli wiar\u0119 w Boga Allaha i zaakceptowa\u0107 misj\u0119 prorock\u0105 Mahometa. Obrzezanie w islamie te\u017c jest praktykowane, zosta\u0142o przej\u0119te od \u017byd\u00f3w i dokonuj si\u0119 od 7 dni po urodzeniu do 15 roku \u017cycia, czyli przy wej\u015bciu w doros\u0142o\u015b\u0107. Dokonuje si\u0119 go niekiedy tak\u017ce u dziewcz\u0105t. Badaczka islamu Annemarie Schimmel okre\u015bli\u0142a obrzezanie jako ofiar\u0119 pars pro toto <\/em>(\u0142ac. cz\u0119\u015b\u0107 za ca\u0142o\u015b\u0107), jest to wkroczenie na drog\u0119 oczyszczenia – via purgativa<\/em>. Ma to zatem wyra\u017any zwi\u0105zek z potrzeb\u0105 duchowego oczyszczenia ze z\u0142a.<\/p>\n

Je\u015bli chodzi o obmycia, to wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 one z rytualn\u0105 modlitw\u0105 i grzebaniem zmar\u0142ych. Muzu\u0142manie modl\u0105 si\u0119 pi\u0119\u0107 razy dziennie, przed ka\u017cd\u0105 modlitw\u0105 dokonuj\u0105 rytualnego obmycia r\u0105k, twarzy, st\u00f3p, z\u0119b\u00f3w, p\u0142ukania ust i nosa. Po stosunku seksualnym dokonuj\u0105 obmycia ca\u0142o\u015bciowego. W trakcie ka\u017cdego obmycia pobo\u017cny muzu\u0142manin my\u015bli samokrytycznie o wykroczeniach i zaniedbaniach, jakich si\u0119 dopu\u015bci\u0142 od czasu ostatniej modlitwy. Poprzez oczyszczenie uwalnia si\u0119 z emocji i agresji. Nasir-i Khusrau (zm. ok.1072 r.) muzu\u0142ma\u0144ski poeta i filozof napisa\u0142: \u201eTrzeba bunt przeciwko duszy zmy\u0107 przy u\u017cyciu wody wiedzy i pos\u0142usze\u0144stwa\u201d. Sama woda w islamie nie wystarcza do obmycia z grzech\u00f3w, potrzeba duchowej analizy i pewnej refleksji.<\/p>\n

Tysi\u0105ce pielgrzym\u00f3w z r\u00f3\u017cnych stron \u015bwiata co roku przybywa do \u015bwi\u0119tego dla muzu\u0142man\u00f3w miasta \u2013 Mekki. Do Kaaby nale\u017cy tak\u017ce \u015bwi\u0119ta studnia – Zamzam. Wed\u0142ug tamtejszej tradycji powsta\u0142a w czasach Abrahama, kiedy w tym miejscu wytrysn\u0119\u0142o \u017ar\u00f3d\u0142o, gdy Hagar z synem \u2013 Ismaelem rozpaczliwie poszukiwa\u0142a wody. Studnia zosta\u0142a zapomniana i odkryta na nowo kr\u00f3tko przed narodzeniem Mahometa. Picie wody z Zamzamu leczy z chor\u00f3b. Woda w spo\u0142ecze\u0144stwie pustynnym oczyszcza z grzech\u00f3w, chor\u00f3b, \u015bmierci i z\u0142a. Dlatego uchodzi za istotny element \u017cycia duchowego muzu\u0142manina.<\/p>\n

Por\u00f3wnuj\u0105c te obmycia do chrztu, mo\u017cna \u015bmia\u0142o stwierdzi\u0107, \u017ce maj\u0105 one inne znaczenie. Nie tworz\u0105 \u017cadnej nowej zale\u017cno\u015bci \u017cyciowej. Muzu\u0142manie dokonuj\u0105 ich ka\u017cdorazowo, kiedy chc\u0105 stan\u0105\u0107 przed Bogiem w modlitwie. Chrzest natomiast jest k\u0105piel\u0105 nowego narodzenia (Tt 3,5). Obmycie i modlitwa w islamie stwarza i podtrzymuje umm\u0119<\/em>, czyli nar\u00f3d, spo\u0142eczno\u015b\u0107, ca\u0142\u0105 wsp\u00f3lnot\u0119 muzu\u0142ma\u0144sk\u0105. Chrzest ugruntowuje przynale\u017cno\u015b\u0107 do ekklesia<\/em>, czyli wymiaru nie tylko spo\u0142ecznego, czy religijnego, ale tak\u017ce przynale\u017cno\u015b\u0107 do Cia\u0142a Chrystusa w eschatologicznym wymiarze. Zatem chrzest ma daleko wi\u0119ksze znaczenie dla zbawienia cz\u0142owieka i jego statusu przed Bogiem. Ochrzczony chrze\u015bcijanin jest Bo\u017cym dzieckiem, obmyty muzu\u0142manin jest petentem, kt\u00f3ry przychodzi do Boga z dzi\u0119kczynieniem, pro\u015bb\u0105 lub uwielbieniem.<\/p>\n

Inicjacje w hinduizmie<\/strong><\/p>\n

Rytua\u0142 oczyszczenia i inicjacji w hinduizmie nazywany jest diksz\u0105<\/em>. Jest to obrz\u0119d, w kt\u00f3rym umys\u0142 kap\u0142ana i ucznia staj\u0105 si\u0119 jednym. Rytua\u0142 polega na ponownym narodzeniu si\u0119 i przej\u015bciu na wy\u017cszy poziom egzystencji. Jest wiele rodzaj\u00f3w dikszy, <\/em>kt\u00f3ra ma w\u0142\u0105czy\u0107 ucznia do r\u00f3\u017cnych grup religijnych o okre\u015blonych zadaniach, prawach i obowi\u0105zkach religijnych. W zale\u017cno\u015bci od grupy inaczej wygl\u0105da inicjacja. Mircea Eliade nazywa\u0142 te rytua\u0142y regressus ad uterum<\/em>, co oznacza \u201epowr\u00f3t do pocz\u0105tku\u201d. Ucze\u0144 zostaje spryskany wod\u0105 i m\u0119skim nasieniem przez swojego przewodnika. Zamienia si\u0119 w duchowy embrion, wprowadzany jest do szopy (symbolizuj\u0105cej \u0142ono), gdzie zostaje uderzony w twarz, aby ponownie poczu\u0142 b\u00f3l narodzin. Henri Le Saux skojarzy\u0142 diksz\u0119 <\/em>oraz inny rytua\u0142 \u2013 zanurzenie w rzece Ganges, z chrztem Jezusa w Jordanie. Od momentu zanurzenia w Gangesie hindus rozpoczyna sannjas\u0119<\/em>, czyli bardzo ascetyczny, tu\u0142aczy tryb \u017cycia, podczas kt\u00f3rego naucza o bogu (np. o Wisznie), by w ko\u0144cu umrze\u0107 dla \u015bwiata i pogr\u0105\u017cy\u0107 si\u0119 w medytacji. Podczas zanurzenia adepta hinduizmu w Gangesie kap\u0142an wypowiada s\u0142owa: tat tvam asi -aham brahmasmi<\/em> (Ja jestem brahman i ty nim jeste\u015b), co wed\u0142ug Le Sauxa odpowiada g\u0142osowi z nieba \u201eTy jeste\u015b m\u00f3j Syn umi\u0142owany\u201d (Mk 1,11).<\/p>\n

Jednak dla hinduizmu wa\u017cniejsza jest ceremonia upanajany<\/em>, podczas kt\u00f3rej ch\u0142opcu po raz pierwszy zak\u0142ada si\u0119 \u015bwi\u0119ty sznur \u2013 upawita<\/em>. Upawita <\/em>daje prawo do uczestnictwa w obrz\u0119dach i przys\u0142uchiwania si\u0119 recytacjom \u015bwi\u0119tych pism hinduizmu (g\u0142\u00f3wnie Wed). Ceremonia dotyczy jedynie ch\u0142opc\u00f3w w wieku 7-10 lat. Wraz z ni\u0105 ch\u0142opiec przechodzi spod opieki matki do wychowania przez ojca.<\/p>\n

Buddyzm<\/strong><\/p>\n

W buddyzmie istnieje tradycja, \u017ce Budda Siddhartha w poszukiwaniu szcz\u0119\u015bcia dokona\u0142 zanurzenia si\u0119 w Gangesie. Jednak potem powiedzia\u0142: \u201eDlaczego brahmani k\u0105pi\u0105 si\u0119 i dygocz\u0105 w wodzie? Wierz\u0105 \u017ce uzyskaj\u0105 oczyszczenie z grzech\u00f3w? A zatem \u017caby i \u017c\u00f3\u0142wie te\u017c musz\u0105 wst\u0119powa\u0107 do nieba i wszystkie w\u0119\u017ce wodne te\u017c osi\u0105gn\u0105 zbawienie\u201d. A w innym miejscu Budda stwierdza: \u201eNie poprzez wod\u0119 cz\u0142owiek staje si\u0119 czysty, ten jest czysty kto lubi cz\u0119sto k\u0105pa\u0107 si\u0119 w prawdzie i cnocie\u201d.<\/p>\n

Z perspektywy teologii chrze\u015bcija\u0144skiej w chrzcie nie chodzi o zanurzenie si\u0119 w bezosobowej mocy karmicznej, czy te\u017c o przej\u015bcie na wy\u017cszy poziom egzystencji. W chrzcie chodzi o spotkanie cz\u0142owieka z Bogiem, Jezusem Chrystusem i do\u015bwiadczenie dzia\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego. Ten zwi\u0105zek okre\u015blany jest w klasycznej teologii bardziej personalnie ni\u017c apersonalnie, jak ma to miejsce w hinduizmie. Tam chodzi o roztopienie w\u0142asnej to\u017csamo\u015bci i \u015bwiadomo\u015bci, podczas gdy w chrze\u015bcija\u0144stwie chrzest ugruntowuje to\u017csamo\u015b\u0107 w ziemskiej, historycznej wsp\u00f3lnocie i wyprowadza cz\u0142owieka w \u015bwiat z wiar\u0105 ugruntowan\u0105 w Bogu. Ponadto wi\u0105\u017ce si\u0119 to ze \u015bwiadomym wyznaniem wiary przez chrzczonego lub przez rodzic\u00f3w przynosz\u0105cych swoje dziecko do chrztu.<\/p>\n

W buddyzmie chodzi o bezpo\u015brednio\u015b\u0107 stanu nirwany<\/em>. Trzeba zrezygnowa\u0107 ze wszystkiego, co po\u015bredniczy i co przeszkadza w osi\u0105gni\u0119ciu owego stanu. Chrze\u015bcijanie natomiast podkre\u015blaj\u0105, \u017ce chrzest stanowi po\u015brednictwo mi\u0119dzy nimi a \u017ar\u00f3d\u0142em \u017cycia, kt\u00f3re jest w Bogu. Przy chrzcie przypominamy, \u017ce cz\u0142owiek potrzebuje\u00a0 uwolnienia\u00a0 od\u00a0 winy i\u00a0 zbawienia\u00a0 w\u00a0 Chrystusie,\u00a0 kt\u00f3ry jest\u00a0 jedynym po\u015brednikiem (1 Tm 2,5).<\/p>\n

Ewangelicka teologia chrztu<\/strong><\/p>\n

Teologia ewangelicka podkre\u015bla w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny, \u017ce chrzest to nie magiczny akt. Luter w Ma\u0142ym Katechizmie napisa\u0142, \u017ce B\u00f3g przez chrzest odpuszcza grzechy, wybawia od \u015bmierci duchowej i daje zbawienie tym, kt\u00f3rzy wierz\u0105. Wiara dla Lutra realizuje chrzest. W wierze wracamy do momentu chrztu, a sam Luter, by to opisa\u0107, u\u017cywa\u0142 metafory: \u201eTrzeba nam poprzez \u017cal i pokut\u0119 codziennie topi\u0107 starego Adama, aby codziennie rodzi\u0142 si\u0119 nowy cz\u0142owiek\u201d. Przy por\u00f3wnaniu chrztu z rytua\u0142ami obmy\u0107 w innych religiach zatrzymujemy si\u0119 i trafiamy \u201ejak kosa na kamie\u0144\u201d, a kamieniem tym jest chrystologia.<\/p>\n

Wed\u0142ug Lutra chrzcimy, poniewa\u017c nakaza\u0142 nam to Chrystus (Mt 28,19). Wyznanie Augsburskie w art. IX podkre\u015bla, \u017ce przez chrzest ofiarowywana jest \u0142aska Bo\u017ca i nale\u017cy chrzci\u0107 dzieci, kt\u00f3re s\u0105 w ten spos\u00f3b s\u0105 ofiarowywane Bogu i przyjmowane do \u0142aski Bo\u017cej. Wynika to z prostej zale\u017cno\u015bci: \u0142aska Bo\u017ca jest nam dana i niezale\u017cna od tego, czy jeste\u015bmy w stanie o ni\u0105 poprosi\u0107, czy nie. Doros\u0142y dla teolog\u00f3w z Wittenbergi wcale nie jest w sytuacji lepszej od dziecka, by uwierzy\u0107 lub by o swoim zbawieniu decydowa\u0107. Chrzest dziecka w genialny spos\u00f3b obrazuje, \u017ce zbawienie nie zale\u017cy od naszej decyzji, lecz od Boga, kt\u00f3ry dzia\u0142a przez r\u0119ce rodzic\u00f3w, kt\u00f3rzy przynosz\u0105 dziecko do chrztu. W ten spos\u00f3b chrzest nie jest uwarunkowany decyzj\u0105, kt\u00f3rej np. nie s\u0105 w stanie podj\u0105\u0107 z r\u00f3\u017cnych przyczyn osoby niepe\u0142nosprawne intelektualnie. Chrzest to znak dla rodziny osoby niepe\u0142nosprawnej, \u017ce tak\u017ce ich dziecko nale\u017cy do Ko\u015bcio\u0142a Jezusa Chrystusa. W mojej ocenie ten duszpasterski element przemawia na korzy\u015b\u0107 takiego pojmowania chrztu.<\/p>\n

Hans Martin Barth, wybitny badacz Lutra i autor \u201eDogmatyki\u201d, w kt\u00f3rej dokonuje zestawienia g\u0142\u00f3wnych religii z teologi\u0105 ewangelick\u0105, rozr\u00f3\u017cni\u0142 chrzest pojmowany kognitywnie i kauzatywnie. Luter wed\u0142ug niego pojmowa\u0142 chrzest kazuatywnie (czyli powoduj\u0105cy co\u015b), natomiast Karl Barth sk\u0142ania\u0142 si\u0119 w stron\u0119 kognitywnego rozumienia aktu chrztu (czyli akt u\u015bwiadamiaj\u0105cy co\u015b). W 1943 roku Karl Barth napisa\u0142, \u017ce chrzest to obraz proklamacji uczestnictwa w \u015bmierci Chrystusa i Jego zmartwychwstaniu, co dokonuje si\u0119 w odnowie wierz\u0105cego. Chodzi wi\u0119c o pewn\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107, a nie sprawczo\u015b\u0107. Poniewa\u017c dzieci nie mog\u0105 tego dostrzec (u\u015bwiadomi\u0107 sobie), pojawia si\u0119 problem… W 1967 Barth roku rozwin\u0105\u0142 swoj\u0105 nauk\u0119 w ramach etyki. Chrzest to ludzki akt, pierwszy krok na nowym \u017cyciu, wyznanie pos\u0142usznego i odpowied\u017a na Bo\u017ce wezwanie. Barth zauwa\u017cy\u0142, \u017ce chrzest dzieci staje si\u0119 coraz bardziej rytua\u0142em, bez konsekwencji.<\/p>\n

Dokonuj\u0105c swego rodzaju syntezy tych dw\u00f3ch podej\u015b\u0107 do chrztu, mo\u017cna uzna\u0107, \u017ce chrzest zar\u00f3wno daje zbawienie, jak i u\u015bwiadamia chrze\u015bcijanina, \u017ce jego \u017cycie jest w Bo\u017cych r\u0119kach. Podwa\u017canie sakramentu chrztu jest w\u0105tpieniem w skuteczno\u015b\u0107 S\u0142owa Bo\u017cego i obietnicy: \u201eKto uwierzy i ochrzczony zostanie b\u0119dzie zbawiony\u201d (Mk 16,16).<\/p>\n

Podsumowanie<\/strong><\/p>\n

Po przeanalizowaniu r\u00f3\u017cnych religijnych oczyszcze\u0144 i rytua\u0142\u00f3w przej\u015b\u0107 mo\u017cna stwierdzi\u0107, \u017ce na ich tle chrze\u015bcija\u0144ski chrzest jest wyj\u0105tkowy i jedyny w swoim rodzaju. Mimo \u017ce przypomina on w swojej formie inne ryty, to jednak stoi za nim inna tre\u015b\u0107 i teologia. Chrzest w imi\u0119 Boga Ojca, Syna i Ducha \u015awi\u0119tego stwarza nowe \u017cycie \u2013 \u017cycie duchowe, jako\u015bciowo r\u00f3\u017cne od tego biologicznego (J 3,4-6). Tu natrafiamy na sformu\u0142owanie z Ma\u0142ego Katechizmu, gdzie wyja\u015bnione jest, \u017ce woda nie czyni oczyszczenia, ale S\u0142owo Bo\u017ce daje cz\u0142owiekowi nowe \u017cycie.<\/p>\n

Tak jak B\u00f3g Ojciec jest \u017ar\u00f3d\u0142em wszelkiego \u017cycia, tak Syn jest zbawicielem, tak te\u017c Duch \u015awi\u0119ty podtrzymuje to \u017cycie: \u201eAle gdy si\u0119 objawi\u0142a dobro\u0107 i mi\u0142o\u015b\u0107 do ludzi Zbawiciela naszego, Boga. Zbawi\u0142 nas nie dla uczynk\u00f3w sprawiedliwo\u015bci, kt\u00f3re spe\u0142nili\u015bmy, lecz dla mi\u0142osierdzia swego przez k\u0105piel odrodzenia oraz odnowienie przez Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3rego wyla\u0142 na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego\u201d (Tt 3,4-6).<\/p>\n

Duch \u015awi\u0119ty dzia\u0142a w stworzeniu i poprzez t\u0119sknot\u0119 za Bogiem, widoczn\u0105 w innych religiach i praktykowanych w nich obmyciach. Chrze\u015bcijanie wierz\u0105, \u017ce dzia\u0142a On przede wszystkim poprzez \u015bwiadectwo o Chrystusie. W chrzcie nie chodzi o dzia\u0142anie cz\u0142owieka i jego woli, lecz o dzia\u0142anie Tr\u00f3jjednynego Boga. Wiek chrzczonego nie ma znaczenia dla Ducha \u015awi\u0119tego. B\u00f3g poprzez chrzest u\u015bwiadamia nam, \u017ce cz\u0142owiek nie ma wp\u0142ywu na swoje duchowe narodziny, tak jak nie mia\u0142 wp\u0142ywu na swoje biologiczne narodziny. \u0141aska ofiarowywana w chrzcie wyposa\u017ca chrze\u015bcijan w \u017cycie, kt\u00f3re nale\u017cy prowadzi\u0107 w wierze i wsp\u00f3lnocie, we wsp\u00f3lnocie ochrzczonych panuje wzajemna odpowiedzialno\u015b\u0107 i jedno\u015b\u0107 .\u201eJeden<\/em> jest Pan<\/em>, jedna wiara<\/em>, jeden chrzest<\/em>. Jeden<\/em> jest B\u00f3g i Ojciec wszystkich, kt\u00f3ry [jest i dzia\u0142a] ponad wszystkimi, przez wszystkich i we wszystkich.\u201d (Ef 4, 5-6). Ta jedno\u015b\u0107 zostanie zrealizowana w pe\u0142ni w Eschatonie, zadanie opisania tego wype\u0142nienia nie nale\u017cy do sakramentologii, lecz do eschatologii.<\/p>\n

Sebastian Madejski –<\/strong>\u00a0urodzony w Cieszynie, luteranin, student teologii ewangelickiej na Chrze\u015bcija\u0144skiej Akademii Teologicznej w Warszawie, pasjonat biblistyki.
\nHobby: literatura i gra na gitarze elektrycznej.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Teologia ewangelicka podkre\u015bla w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny, \u017ce chrzest to nie magiczny akt. Luter w Ma\u0142ym Katechizmie napisa\u0142, \u017ce B\u00f3g przez chrzest odpuszcza grzechy, wybawia od \u015bmierci duchowej i daje zbawienie tym, kt\u00f3rzy wierz\u0105. Wiara dla Lutra realizuje chrzest.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":429,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[6],"tags":[86,93],"class_list":["post-404","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-2016-2","tag-chrzest","tag-zmartwychwstanie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mateuszjelinek.pl\/kairos\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/404","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mateuszjelinek.pl\/kairos\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mateuszjelinek.pl\/kairos\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mateuszjelinek.pl\/kairos\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mateuszjelinek.pl\/kairos\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=404"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/mateuszjelinek.pl\/kairos\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/404\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":846,"href":"https:\/\/mateuszjelinek.pl\/kairos\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/404\/revisions\/846"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mateuszjelinek.pl\/kairos\/wp-json\/wp\/v2\/media\/429"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mateuszjelinek.pl\/kairos\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=404"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mateuszjelinek.pl\/kairos\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=404"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mateuszjelinek.pl\/kairos\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=404"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}