Skoro mówimy o wymiarach rzeczywistości, których nie możemy osiągnąć w inny sposób, jak tylko poprzez symbole, znaczy to, że symbole są konieczne i jedynie adekwatne, powiedzenie zaś "tylko symboliczny" jest powiedzeniem fałszywym. Można powiedzieć: "tylko znak", ale nie można powiedzieć "tylko symbol". W słynnej marburskiej dyspucie religijnej w roku 1529 między Lutrem a Zwinglim chodziło właśnie o ten punkt. Luter chciał utrzymać autentycznie symboliczny charakter elementów sakramentalnych, Zwingli natomiast twierdził, że elementy te, chleb i wino, mają charakter "tylko symboliczny". W rzeczywistości miał na myśli, że są one "tylko znakami", które wskazują na pewne wydarzenie z przeszłości. Chaos semantyczny istniał zatem już wtedy. Zgodnie jednak z naszym semantycznym wyjaśnieniem elementy sakramentalne są symbolami.
Pytanie o Nieuwarunkowane, s. 145.